NEfis SAvaşı Kaça Ayrılır? nelerdir

İnsanlar Nefis Savaşında Üç Sınıfa Ayrılırlar:

1. Bir kısım insanlar nefsanî arzularına yenilmişlerdir.

Böylece dünyaya ve dünya maluma meyletmişlerdir. Bunlar, Allah’ı (c.c) unutan, Allah (c.c) da onlara kendisini unutturmuş olduğu kâfirlerle onların planlarını tatbik eden kimselerdir.

Allah (c.c) onları, Kur’ân’da şu sözüyle tarif ediyor:
“Ey Muhammed! Hevâ ve hevesini tanrı edinen, bilgisi olduğu halde Allah’ın şaşırttığı, kulağını ve kalbini mühürlediği; gözünün üstüne de perde çektiği kimseyi gördün mü? Allah’ın saptırdığı kimseye O’ndan başka kim doğru yolu gösterecek, düşünmez misiniz?” (Câsiye, 23)

2. Bir sınıf da nefisleriyle cihad ediyor ve nefsânî arzularını yenmeye uğraşıyorlar. Bazen arzularını yeniyor, bazen de hezimete uğruyorlar. Bazen günah işliyorlar, sonra da tevbe ediyorlar. Allah’a (c.c) isyan ediyorlar, sonra pişman oluyorlar ve Allah’tan (c.c) günahlarının bağışlanmasını diliyorlar.

“Ve onlar, bir kötülük yaptıkları ya da nefislerine zulmettikleri zaman, Allah’ı hatırlayarak hemen günahlarının bağışlanmasını dilerler. Günahları Allah’tan başka kim bağışlayabilir? Ve onlar bile bile yaptıklarında ısrar etmezler.” (Âl-i İmrân, 135)

Hz. Peygamber (s.a v) şu hadisiyle bunlara işaret etmiştir: “İnsanoğlundan her biri hatalıdır ve hatalıların iyileri tevbe edenlerdir.” (Tirmizî: Kıyâmet, 49)

Aynı manada Vehb b. Münebbih’ten (r.a) şöyle rivayet edilmiştir:
“Günün birinde,şeytan Yahya b. Zekeriyya (a.s) ile karşılaştı. Yahya (a.s) ona dedi ki -Size göre insanlar, mizaç bakımından kaç kısma ayrılır? Bana bildir.

İblis ona şöyle cevap verdi:
-İnsanlardan bir sınıf, senin gibi mâsumdurlar. Biz onlara hiçbir şey yapamıyoruz. ikici sınıf ise, çocuklarınızın elindeki toplar gibidir. Onlar fıtne bakımından biri geride bırakırlar. Üçüncü sınıf ise bize karşı en kuvvetli olan sınıftır. Biz onlardan birine yöneliriz nihayet ondan ihtiyacımızı elde ederiz (yani onu yoldan çıkarırız.) Sonra o, tevbeye sığınır. Böylece ondan elde ettiğimiz şeyi tevbe ile hükümüz kılar. Ondan ne ümidimizi keseriz ne de ihtiyacımızı elde edebiliriz.”